Hart

Dear God

Please set my heart free so that I can one day be happy again.  And please help me forget the things I can not change for it weighs heavy on my heart

Amen

Somtyds wens ek ‘n mens se hart en logika kon makliker tot ‘n vergelyk kom

Drome

Die wind het ysig om my gevou terwyl die sproei van die see vlindersag op my gesig geval het. Al wat ek kon hoor was die gedreun van die branders teen die rotse. Uit die hoek van my oog sien ek beweging, dit is ‘n meeu. Alleen teen die stormwind dans hy op die lugstrome. Met my oë toe luister ek na die lied van die see. My leegheid vul ek met die klam soutlug.

Nadat ek uit die droom wakker geword het, het ek lank op die stoep gaan sit. Die naggeluide vreemd bekend op my oor. Kruisbeen op die stoel het ek nog ‘n dag ingewag. So op my eie het die besef kom sit in my dat die seisoen weer draai. Die son lig sy kop weer meer berg se kant toe op.

Ek wil so graag my tone gaan druk in die seesand en voel hoe die branders om my bene spoel. Ek wil so graag op my rots gaan sit en net vir ‘n bietjie voel. Ek wil so graag …. nie te bang wees vir die emosies wat saam met my see gaan. Ek wil so graag net weer na my see toe gaan.

Drome het die manier om jou hare verkeerd te vryf en jou te herinner aan wat jy wegpak uit vrees.

Sielsmoeg

Kan ek nie eerder kwaad wees as so tot in my menswees teleurgesteld nie?

Verantwoording

God het ‘n besonderse manier om ons toe te laat om op die regte tyd op die regte plek te wees.

Ek het een aand in ‘n swak verligte straatjie gestap toe ek die gedempte gille hoor vanuit ‘n digte klompie bosse langs die sypaadjie. Ek het stadiger gestap om seker te maak ek hoor reg en amper paniekerig begin raak toe ek besef dat ek heeltemal reg hoor. Dit was die onmiskenbare geluide van ‘n gestoei : swaar asemhaling, verwoede geworstel en materiaal wat skeur. Slegs meters van waar ek staan word ‘n vrou aangerand.

Moet ek betrokke raak? Ek was bevrees vir my eie veiligheid en het myself verwens omdat ek skielik besluit het om met die nuwe roete huistoe te loop vanaand. Wat as ek net nog ‘n statistiek word? Moet ek nie eerder na die naaste telefoon toe hardloop en die polisie bel nie?

Alhoewel dit soos ‘n ewigheid gevoel het, het die gedagtes wat so deur my kop maal slegs ‘n paar sekondes geneem, maar alreeds het die vrou se uitroepe al meer desperaat begin word. Ek het geweet dat ek vinnig sal moet optree. Hoe kan ek wegloop van dit wat hier besig is om te gebeur? Nee, het ek finaal besluit, ek kan nie my rug keer op die noodroep van die onbekende vrou nie, al beteken dit dat ek my eie lewe moet waag.

Ek is nie ‘n brawe man nie, nog minder atleties of sterk gebou. Ek weet nie waar ek die innerlike krag en fisiese sterkte vandaan gekry het nie – maar toe ek besluit om die vrou te hulp te snel het ek gevoel of ek op ‘n vreemde wyse verander word. Ek het agter die bosse ingehardloop en die aanvaller van die vrou af weggegryp. Al stoeiende het ons op die grond beland en na ‘n paar minute se onderlinge gekarnuffel het die aanvaller op die vlug geslaan.

Uitasem, het ek vinnig orent gekom en na die vrou geloop, wat gebukkend agter die boom geskuil het terwyl sy huil. In die donkerte kon ek skaars die buitelyne van haar figuur uitmaak, maak ek kon beslis haar bewende skok aanvoel. Om haar nie verder te verskrik nie het ek op ‘n afstand met haar gepraat.

“Dis OK,” sê ek kalmerend. “Die man het weggehardloop. Jy is nou veilig.” Daar was ‘n lang stilte en toe hoor ek die woorde, geuiter in ongeloof en verwondering.

“Pappa, is dit jy?” en vanuit die bosse stap my jongste dogter, Katherine.

(Skrywer Onbekend)

Ons vra te graag – Waar was God?

Ons wil te maklik die blaam skuif

Ons wil te graag ons misnoë om die vuur uiter

Solank ons net nie betrokke hoef te raak nie

Somtyds wil ons vir God tot verantwoording roep en Hom vra waarom laat Hy dinge soos verkragting, aanranding, mishandeling, armoede, ongeregtighede, seerkry, pyn en so baie ander ellendes toe om te gebeur in die wêreld … maar kan Hy nie presies dieselfde vir die mensdom vra nie?